حتی اگر ایستاده مثل آبشار بایستم،در مقابل عظمت تو، به چه می مانم؟ .... کاهو اگر مثل رود جاری شوم،در برابر دریای سخاوت تو چیستم؟ .... چاهتو از خورشید درخشان تریو من همان تابشم اما... تابش ِ جسم ِ سیاهکدام جاده مرا به تو می رساندچشم هایم دیگر نمی بینند، اشک ها بس کنید!... آه!نقشه ی جغرافیا را آنقدر تا می کنم تا من و تو بهم برسیمجز این راه دیگری تا خانه نمی دانم از این تبعیدگاه!
برچسب:
نویسنده: مریم کوهی
تاريخ: شنبه
8 آذر
1404 ساعت: 12:59